Voor wie de laatste uitzending van ZOZ, met als presentator de onlangs overleden Anil Ramdas (via MTNL) niet heeft gezien, is hier een link naar de uitzending. Tijdsbeslag ongeveer een half uur.
Anil was bijzonder trots op deze uitzending. Familieleden hebben toestemming gegeven de uitzending te laten plaats vinden.
*Ik volg in de roman (Badal) de Wikipedia-gegevens van Anil Ramdas, ik gebruik veel van zijn reizen en indrukken, maar ik heb ze verdraaid of uitvergroot*
Op zijn 54ste verjaardag heeft Anil Ramdas afscheid van het leven genomen.
Ramdas was een begenadigd journalist/schrijver en programmamaker.
Via Zomergasten 1992 leerde ik hem kennen. Ik belde hem met de vraag of hij een lezing wilde houden. Graag, antwoordde hij, ware het niet dat ik momenteel in een soort van chaos verkeer.
Van de Groene verhuis ik naar het NRC, zo vertelde hij mij. Wanneer ik vrij ben kom ik zeker.
Het is er nooit van gekomen, alhoewel we enige tijd contact bleven houden.
In zijn laatste boek Badal beschrijft hij het leven van de Surinaams-Hidoestaanse migrant Harry Badal. Deze succesvolle journalist en essayist trekt zich terug en denkt na over zijn voorbije leven terwijl hij het herbeleeft.
Tegenover recensente/hoogleraar Elsbeth Etty verklaart hij dat hij het boek naar zijn eigen beeld heeft geschapen, zij het verdraaid of uitvergroot.
Anil Ramdas ruste in vrede
Als reclamelokker had de neringdoende op een vel papier “Versche Visfilé” geschreven en dat aan de wand van zijn Vischkaar opgehangen. Dat is dan al wel een ruime twintig jaren terug. Tegenwoordig hangt er een keurig bord in zijn moderne Vischwagen: “Lekkere Bokkum”…
De Vischman is een zakenman, werkt hard, praat weinig en grijpt soms in. De Vischvrouw is een vriendelijke dame die graag de klanten helpt.
Hom&Kuit hebt u niet, zo zie ik, vroeg ik haar laatst. Neen, helaas, verontschuldigde zij zich, maar ik heb wel nog een lekker bokkumpie, willie die dan hebben? Ja, is ook goed, gaf ik haar met enige tegenzin te kennen. Ik heb het namelijk niet zo voorzien op bokkumpies, doch soms kan die wel lekker zijn.
