6 reacties op “3 Dozijns

  1. 3* H. Alle knoopjes voor de pijama zijn op.
    Overigens is allemanseindjes knopen niet zo moeilijk. Vier eindjes, die met een halve knoop over elkaar heen leggen, en dan ieder eindje weer insteken op de volgende knoop. Binnen no-time heb je een balletje, De laatste keer de eindjes in het midden laten uitkomen en dan weer herhalen, of halve knopen op halve knopen leggen.
    Handig als je verschillende kleuren neemt.

    • Ja, dat zag ik ook al. Vraag mij niet hoe dat komt want het kaartje ligt al jarenlang onaangeroerd in de doos. De knoopjes zullen wel zijn gebruikt voor de overhemden of zo iets dergelijks of er gewoon vanaf gehaald en nooit gebruikt. Ik vond namelijk ook nog een doosje met heul veul witte knoopjes ter grootte van de overhemdknoopjes…

      De cursus knopen zit mooi in elkaar. Allemanseindjes knopen kan dan mooi zijn, ik begin er niet aan. Het wordt mij al zwaar te moede wanneer ik een gewoon lusje moet maken en het lukt niet. In en met kleuren evenmin… 😦

    • King Billy, de kistjes die de IJzeren Dame gebruikt zijn zo te zien moderner. Maar ze kan de kistjes natuurlijk altijd verven.
      Voorheen had ik eveneens een oude Singer trapnaaimachine. Een hele mooie. Het heeft te lang in een schuur gestaan en was verroest en kapot. Ik vond het wel jammer maar het apparaat is weg.
      Verder weet ik van naaimachine’s helemaal niets. Ik vind het mooi ze te zien, de oude modellen dan, maar liever ga ik de ramen wassen…

  2. Ach ja, die naaikist. Mijn beide oma’s hadden er een en bijgevolg had mijn moeder er ook eentje. Ze heeft (81)hem nog steeds, voor het geval ze ooit weer eens wat wil naaien (wat ze al pakweg 25 jaar niet meer heeft gedaan, want ze kan niet goed meer zien en haar handen beven, maar goed… je weet het maar nooit toch?). Ook het antieke speldenkussen zwerft nog steeds door het huis.
    Die knopenkaartjes herken ik ook nog, want ik ben ook al flink van de vorige eeuw ;-).

    • Het zijn van die kleine meest vreemde dingen die een mens bewaard…
      Ik kan mij goed voorstellen dat je moeder nog graag eens iets zou willen doen. Het is een wens binnenin en heel vaak tegen beter weten in.
      Zelf heb ik dat ook wel. Bewaar van alles “om het later nog eens te kunnen gebruiken”. Sommige dingen wel, andere niet. Daar maak ik dan tegenwoordig korte metten mee… 😎

Uw commentaar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s